های های گریه هایش را

در صدایم گوش می کردم

درد سیال صدایش را

شرمگین می خواندمش بر خویش

از چه رو بیهوده گریانی

در میان گریه می نالید

دوستت دارم، نمی دانی

گفتم كه بربند این سخن راهی جداست راه او

دل گفت دالان می‌زنم گر كوه باشد پیش رو

گفتم كه كوه آری ولی فولاد تفتان است او

دل گفت من آهنگرم در كوره‌ام آبش كنم

گفتم كه زنجیرت كنم گر قصدسازی سوی او

دل گفت اوزانت كنم گر چشم را وامم دهی

گفتم كه چشمم زودتر، بنشست در اشعار او

دل گفت دستانت بده، تا بركشم بر گونه‌اش

گفتم كه دستم نیز هم گمگشته در چشمان او

دل گفت پاهایت بده، تا گام بردارم تو را

گفتم كزان تو پیشتر پایم برفت در راه او

دل گفت پس گوشت بده، تا نغمه‌اش را بشنوی

گفتم كه نیست اندرش جز نغمه‌ای از نای او

دل گفت لعلی داردش، لب را بده كامت دهم

گفتم كه لب‌هایم شده، وقف ثنای نام او

دل گفت ای سودازده پر می‌كشم از سینه‌ات

گفتم خدا را پس مرو، منشین به روی بام او

خندید دل گفتا به من، كای مفلسِ بی‌قلب و تن

خود زودتر رفتی ز من، من هم روم دنبال او

گفتم كه آی می‌روی،چون گوش و چشم و دست و لب

اما بدان كه نیستت، جز داغی از هجران او

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی آنقد مشتاقم که از خاک

گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد بدست طفلکی گستاخ وبازی گوش

او یکریز وپی دزپی دوگرم خویش را در گلویم سخت بفشارد

وخواب خفتگان خفته را آشفته سازد

بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را

مثل تو كه نمي شود بشوند مثل لبخند ماه تو باشند!

ارزوي فرشته ها اين است : گاه روي زمين قدم بزنند

تا مگر بخت يارشان بشود تا مگر در مسير تو باشند!

گاه شاگرد مدرسه بشوند تو دبير فرشتگي باشي!

در كلاس تو درس گوش كنند پاي تخته سياه تو باشند!

ارزوي فرشته ها اين است : كه بدانند قلب تو از چيست

تا مگر مثل تو لطيف شوند! تا مگر دلبخواه تو باشند!

دوست دارند دختري بشوند تا ببوسند دست هاي تو را

مثل من با تو درد دل بكنند ميزبان نگاه تو باشند!

من خداراچگونه شكركنم ؟كه تو رادارم اي فرشته ترين

كه هزاران فرشته مي خواهند بعد از او در پناه تو باشند

ديگري وجود تو.

به  دو  چيزاعتقاد  دارم  يكي  خدا   و   ديگري

  تو

من در اين دنيادوچيزميخواهم يكي تو و

ديگري خوشبختي تو.

من اين دنيا را براي دو چيز ميخواهم يكي تو و

ديگري براي با تو موندن تا همیشه