نیایش های بارانی ام را پذیرا باش تا با نم نم بانگ اذان تو از سرزمین

خواب و رویا به دیار نماز و بیداری پر گشایم و با تسبیحی از یاس های

 عاشق گلبرگ های تشنه ی وجودم را با ذکر نام تو سیراب کنم از

هجوم اندوه شب نا امیدی محفوظ بدارم.

اگه دوستم نداشته باشی...غیرمن کسی روداشته باشی...الهی بمیری

بعدش برات نوشتم... همه رودروغ نوشتم...خودم بمیرم

اگه تویه روزخواسته باشی... که منودوست نداشته باشی...خودم می

میرم

برات بمیرم*برات بمیرم

نبینی قهر خدارو... بدیهای روزگارو... الهی نمیری

الهی نمیری

بمونه سایت روی سرم ...می دونی بی تودربه درم...الهی نمیری

الهی نمیری

دوخته بود عده اي را خوشبخت ديد و عده‌اي را بدبخت ، جمعي غرق

 در ثروت و جمعي دگر در فقر و تنگدستي ، دسته اي در سلامت و

دسته اي به بيماري و ... هزاران گروه كه هر يك را حالي بود .
 
خدا گفت : به چه مي نگري ؟
 
گنجشك گفت : به احوال آفريده هايت .
 
خدا گفت : چه ميبيني ؟
 
گنجشك گفت : در عجبم ، از عدل و احسان تو به دور است كه عده اي

 بدين سان و عده اي ...
 
خدا گفت : آيا پاسخي بر شگفتيت مي يابي ؟
 
گنجشك گفت : تنها بر اين باورم كه در حق آفريده هايت ظلم نخواهي

كرد .
 
خدا گفت : تندرستان را آفريدم تا به بيماران بنگرند و مرا براي سلامتي

خود سپاس گويند و بيماران را تا نظر بر تندرستان انداخته با شكيبايي

به درگاهم دعا كنند كه سلامت نصيبشان گردانم .
 
توانگران را آفريدم تا به تهيدستان بنگرند و مرا به واسطه توانگرييشان

 شكر كنند و به فراموشي نسپارند تهيدستان را ... و تهيدستان را كه

چشم به توانگران دوخته و مرا در رفع تنگ دستيشان بخوانند .
 
و اين همه را آفريدم تا در خوشحالي و بدحالي ، در سلامت و بيماري و

 در هر حال بيازمايمشان

فقط دريا دلش آبي تر از من بود..

چرا گشتم چنين عاصي؟!..

الهی می دانی که ناتوانم پس از بلا برهانم

الهی قصه به این درازی ! من در یافتم به بازی

الهی بر آن روز می خندم که یافته می جستم دل و دست از دانش نشستم

 به نا بینایی می نگرستیم به مردگی می زیستیم

الهی نا دیده و ناجسته حاصل ! ای جان و دل را زندگانی و منزل از

پیش خطر و از پس نیست راهی بپذیر که جزدوستی توام نیست پناهی

الهی اکنون چون بر من است تاوان آفتاب صدق و صفت بر من تابان

که بشر از شرک جستن نتوان و به نجاست نجاست شستن نتوان

الهی تو غیب بودی و من عیب بودم تو از غیب جدا شدی من از عیب

جدا شدم

الهی میپنداشتم که ترا شناختم اکنون آن پنداشت و شناخت را در آب

انداختم

الهی در ملکوت تو کمتر از مویم این بیهده تا کی گویم

الهی نه نیستم نه هستم ن بریدم و نه پیوستم . نه به خود میان بستم

لطیفه ای بودم از آن مستم. اکنون زیر سنگ است دستم

الهی همه شادی ها بی یاد تو غرور است و همه غم ها با یاد تو سرور

 است

الهی بنیاد توحید ما را خراب مکن و باغ امید ما را بی آب مکن