چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو  ازت دزدیده و به جاش

یک زخم همیشه گی ، رو قلبت هدیه  داده زل بزنی به جای اینکه لبریز

کینه و نفرت شی حس کنی که هنوز هم دوسش داری.

 چقدر سخته دلت بخواد سر تو باز به دیواری  تکیه بدی که یک بار زیر آوار

غرورش همه وجودت له شده.

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها با هاش حرف  بزنی اما وقتی دیدیش

هیچی جز سلام نتونی بگی. 

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک  گونه هاتو خیس کنه اما

مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوز هم دوسش داری.

چقدر سخته گل آرزو هاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و

 اونوقت آروم زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک